Ακολουθώντας την συνηθισμένη διαδικασία, ένωσα την ομάδα σ’ ένα μεγάλο κανάλι. Η ενέργεια αυτή την φορά, στοίχισε ολόκληρη την ομάδα σε μία σειρά.
Παραμείναμε στάσιμοι και κολλημένοι στο γήινο επίπεδο, τηρώντας πάντα τη σειρά. Τότε, ασημί, λαμπερή βροχή, κατέβηκε από πάνω, λούζοντάς μας. Η ασημί, όμορφη, δυνατή αυτή ενέργεια, μας κατέκλυσε, γεμίζοντας την αύρα και το προστατευτικό κανάλι μας. Δούλεψε εκεί, τρίβοντας επίμονα και σχολαστικά, καθαρίζοντας κάθε σημείο.
Η ενέργεια αυτή, αποκολλώντας από πάνω μας τα κατάλοιπα (πνευματική και συναισθηματική σκόνη και βρώμα), έγινε μια παχύρευστη, κολλώδης μάζα που απομακρύνθηκε σε ένα μωβ ποτάμι.
Ακολούθησε η ισχυρή ακτίνα ενός λευκού φωτός, που ήρθε κι αυτό από ψηλά, και χρησιμοποιώντας το πρώτο τσάκρα της κεφαλής, εισχώρησε παντού μέσα μας, κατακλύζοντας όλα μας τα οστά, από την κορυφή ως τα νύχια. Πλημμύρισε τον μεσοκυτταρικό χώρο και τότε άρχισε να δονείται. Για περίπου 20 λεπτά, αισθανόμουν έναν έντονο εσωτερικό σεισμό στα κόκκαλά μου, προκαλώντας μου ένα μυρμήγκιασμα σε όλο το σώμα.
Κατά την διάρκεια του γεγονότος αυτού δεν είχα προσλαμβάνουσες εικόνες και έκατσα χαλαρά να απολαύσω τις δονήσεις του φωτός.
Όταν η διαδικασία αυτή έτεινε να ολοκληρωθεί, η ενέργεια χρησιμοποιώντας τις ρίζες μας, προχώρησε προς το ορυκτό βασίλειο της γης (Ελλάδος), κατακλύζοντάς το και μεταφέροντας τις δονήσεις από τα οστά μας στη γη. Εκεί ξεκίνησε από την αρχή, την διαδικασία καθαρισμού μέσω των δονήσεων.
Με ευγνωμοσύνη για την διαδικασία αυτή, έκλεισα τα κανάλια της ομάδας.
Η διαδικασία αυτή θα επαναλαμβάνεται πλέον συχνά, αφού έχουμε δώσει την άδεια για κάτι τέτοιο, προετοιμάζοντας τα κύτταρά μας για την νέα ενέργεια που πρόκειται να έρθει.
