Αυτός ήταν ο πιο σύντομος διαλογισμός που έχει γίνει ως τώρα.
Μετά το στήσιμο των καναλιών, είδα πως όλη η ανθρωπότητα στέκεται μπροστά σε ένα λαβύρινθο. Αλλά το ίδιο ισχύει για το κάθε άτομο μεμονωμένα, με τον εσωτερικό του λαβύρινθο στην καρδιά του. Μία φωνή μου εξήγησε, πως όλοι φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε τον λαβύρινθο αυτό. Μου θύμισαν πως εδώ στην Ελλάδα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την διδαχή της μυθολογίας μας σχετικά με τον μίτο της Αριάδνης για να μπούμε στον λαβύρινθό μας και να ξαναβρούμε με ευκολία την έξοδο.
Μου έδειξαν πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια κόκκινη κλωστή κατά την είσοδό μας. Ο δρόμος δεν ήταν απλός καθώς συναντήσαμε εμπόδια, τοίχους, αδιέξοδα. Καθώς όμως συνεχίζαμε από διαφορετικό μονοπάτι κάθε φορά που τα εμπόδια ορθόνωνταν μπροστά μας, μπαίναμε όλο και πιο βαθιά προς τον πυρήνα του λαβυρίνθου μας. Μπαινοβγαίναμε όλο και πιο εύκολα στο δρόμο που ανακαλύπταμε, ώσπου στο τέλος η αίσθηση του λαβυρίνθου έφυγε, θυμίζοντάς μας περισσότερο έναν κανονικό δρόμο. Ο λαβύρινθος ήταν πλέον μια ψευδαίσθηση!
Έκλεισα το κανάλι με ευγνωμοσύνη για την βοήθεια που μου δώθηκε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου